Adjektiv

zufällig

โดยบังเอิญ, สุ่ม, โดยไม่ตั้งใจ

Wir haben uns zufällig in der Stadt getroffen.

เราเจอกันโดยบังเอิญในเมือง

Das war nur ein zufälliger Fund.

นั่นเป็นเพียงการค้นพบโดยบังเอิญ

Eine zufällige Auswahl wurde getroffen.

มีการเลือกแบบสุ่ม

((เป็นคำวิเศษณ์)) โดยบังเอิญ เราพบกัน zufällig

((เป็นคำคุณศัพท์)) โดยบังเอิญ นั่นคือการค้นพบที่ zufälliger

คำพ้องความหมาย: versehentlich, unbeabsichtigt; คำตรงข้าม: absichtlich, geplant

มาจาก 'zu' (ไปยัง) + 'fallen' (ตก) หมายถึงบางสิ่งที่ 'ตกมาถึงคุณ' โดยบังเอิญ

ลองนึกภาพเหรียญที่ 'ตก' (fallen) 'มาถึง' (zu) คุณ โดยออกหัวหรือก้อยโดยบังเอิญ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ