Adjektiv

gewohnter

คุ้นเคย, เป็นประจำ, ที่คุ้นเคย

Sie erledigte die Arbeit mit gewohnter Sorgfalt.

เธอทำงานเสร็จด้วยความเอาใจใส่ตามปกติของเธอ

((คำคุณศัพท์)) + ((คำนาม)) ขยายนาม Mit gewohnter Präzision löste er das Problem.

((et4)) gewohnt sein คุ้นเคยกับ (บางสิ่ง) Ich bin diese Arbeit gewohnt.

คำพ้องความหมาย: üblich, vertraut, bekannt; คำตรงข้าม: ungewohnt, neu

เป็นรูป past participle ของคำกริยา 'gewöhnen' (ทำให้คุ้นเคย) อธิบายถึงสภาวะที่คุ้นเคยกับบางสิ่ง

เชื่อมโยงกับคำว่า 'gewöhnen' (เคยชิน) ถ้าคุณ 'gewohnt' กับอะไรบางอย่าง แสดงว่าสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่คุ้นเคยสำหรับคุณ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ