Adjektiv

üblich

ปกติ, เป็นประจำ, ธรรมดา, ตามธรรมเนียม

Er zahlt den üblichen Preis.

เขาจ่ายราคาปกติ

Wir treffen uns am üblichen Ort.

เราเจอกันที่ที่ประจำ

เป็นเรื่องปกติ Es ist üblich, früh aufzustehen.

คำพ้องความหมาย: gewöhnlich, normal; คำตรงข้าม: unüblich, ungewöhnlich

มาจากคำกริยา 'üben' (ฝึกฝน) สิ่งที่ฝึกฝนบ่อยๆ ก็จะกลายเป็นเรื่องปกติ

นึกถึง 'U-Bahn' (รถไฟใต้ดิน) ซึ่งเป็นวิธีการเดินทางที่ 'üblich' (ปกติ) ในเมืองของเยอรมนี ตัวอักษร 'Ü' ช่วยในการจำ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ