Adjektiv

beruhigend

ที่ทำให้สงบ, ที่ปลอบโยน, ที่ทำให้สบายใจ

Ihre Stimme hat eine beruhigende Wirkung.

เสียงของเธอมีผลทำให้สงบ

Es ist beruhigend zu wissen, dass du da bist.

การที่รู้ว่าคุณอยู่ที่นั่นทำให้สบายใจ

((เป็นคำคุณศัพท์)) ...ที่ทำให้สงบ มีผลทำให้สงบ

((เป็นภาคแสดง)) ...ทำให้สงบ ดนตรีทำให้สงบ

คำพ้องความหมาย: besänftigend, entspannend; คำตรงข้าม: beunruhigend, aufregend

เป็นรูป present participle ของกริยา 'beruhigen' (ทำให้สงบ) ประกอบด้วยคำอุปสรรค 'be-' (ทำให้) + คำคุณศัพท์ 'ruhig' (สงบ)

ลองนึกถึง 'be-ruhig-end' ว่าหมายถึง 'การทำให้สงบ' ลองจินตนาการถึงฉากที่สงบ เช่น ทะเลสาบที่เงียบสงบ เพื่อช่วยจำความหมาย

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ