adjective

reluctant

ไม่เต็มใจ, ลังเล

He was reluctant to leave.

เขาไม่เต็มใจที่จะจากไป

She gave a reluctant smile.

เธอฝืนยิ้ม

((to be)) reluctant ((to-inf)) ไม่เต็มใจที่จะ (ทำบางสิ่ง) He was reluctant to leave.

a reluctant ((noun)) (คำนาม) ที่ไม่เต็มใจ She gave a reluctant smile.

คำพ้องความหมาย: unwilling, hesitant; คำตรงข้าม: willing, eager

มาจากภาษาละติน 're-' (ต่อต้าน) + 'luctari' (ดิ้นรน) ความหมายดั้งเดิมคือ 'ดิ้นรนต่อต้าน'

ลองนึกภาพคนกำลังดิ้นรน ('luctari') ต่อต้าน ('re-') การทำบางสิ่งบางอย่าง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ