verb

repel

ขับไล่, ผลักไส, ทำให้รังเกียจ

The army repelled the attack.

กองทัพขับไล่การโจมตีได้

The two magnets repel each other.

แม่เหล็กสองขั้วผลักกัน

His arrogance repels many people.

ความเย่อหยิ่งของเขาทำให้หลายคนรังเกียจ

((sth./sb.)) ขับไล่หรือทำให้รังเกียจ (บางสิ่ง/บางคน) กำแพงปราสาทถูกสร้างขึ้นเพื่อขับไล่ผู้บุกรุก

Synonyms: drive back, push away, disgust; Antonyms: attract, charm

มาจากภาษาละติน 'repellere' จาก re- 'กลับ' + pellere 'ขับเคลื่อน' แปลตรงตัวว่า 'ขับเคลื่อนกลับ'

นึกถึงสเปรย์ 'ไล่' ('repellent') แมลง ซึ่ง 'ขับไล่' หรือไล่แมลงให้ไปไกลๆ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ