adjective

audacious

กล้าหาญ, บ้าบิ่น

He made an audacious attempt to climb the mountain.

เขาพยายามอย่างกล้าหาญที่จะปีนภูเขา

It was an audacious claim to be the best.

มันเป็นการกล่าวอ้างที่บ้าบิ่นว่าเป็นผู้ที่ดีที่สุด

((an audacious + noun)) ...ที่กล้าหาญ He made an audacious attempt to climb the mountain.

คำพ้องความหมาย: bold, daring, brave; คำตรงข้าม: timid, cautious

มาจากภาษาละติน 'audax' (กล้าหาญ) จาก 'audere' (กล้าที่จะ)

นึกถึงคนที่มี 'audacity' (ความกล้า) ที่จะทำอะไรบ้าบิ่น อาจเป็นได้ทั้งในแง่ดี (กล้าหาญ) หรือแง่ลบ (หยาบคาย)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ