adjective

rude

หยาบคาย, ไม่มีมารยาท

It's rude to talk with your mouth full.

การพูดทั้งๆ ที่มีอาหารเต็มปากเป็นเรื่องหยาบคาย

He made a rude comment about her dress.

เขาแสดงความคิดเห็นที่หยาบคายเกี่ยวกับชุดของเธอ

I had a rude awakening this morning.

เช้านี้ฉันเจอเรื่องที่ทำให้ตาสว่างอย่างจัง

((be)) rude ((to sb.)) หยาบคายต่อ (ใครบางคน) He was very rude to the waitress.

((It is)) rude ((to-inf)) มันเป็นการหยาบคายที่จะ (ทำอะไรบางอย่าง) It is rude to stare at people.

คำพ้องความหมาย: impolite, discourteous; คำตรงข้าม: polite, courteous

มาจากภาษาละติน 'rudis' ซึ่งแปลว่า 'ดิบ, ไม่ได้รับการขัดเกลา, หยาบ'

นึกถึงคนที่มีกิริยามารยาทที่ 'ดิบ' หรือไม่ได้รับการขัดเกลา พวกเขาคือคน 'rude' (หยาบคาย)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ