verb

shackle

ล่ามโซ่, จองจำ, พันธนาการ

The prisoners were shackled together.

นักโทษถูกล่ามโซ่ไว้ด้วยกัน

She felt shackled by her family's expectations.

เธอรู้สึกเหมือนถูกพันธนาการด้วยความคาดหวังของครอบครัว

shackle ((sb./sth.)) ล่ามโซ่ใครบางคน/บางสิ่ง The guards came to shackle the prisoner.

ถูกพันธนาการโดย ((sth.)) ถูกจำกัดโดยบางสิ่ง She felt shackled by her family's expectations.

คำพ้องความหมาย: fetter, manacle, restrain (จองจำ); คำตรงข้าม: free, release, liberate (ปลดปล่อย)

มาจากภาษาอังกฤษโบราณ 'sceacel' หมายถึง 'เครื่องพันธนาการ, โซ่ตรวน'

นึกถึงภาพนักโทษที่ถูก 'ล่ามโซ่' (shackle) ทำให้ไม่สามารถขยับตัวได้อย่างอิสระ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ