verb

shackle

prangalamak, zincire vurmak, engellemek

The prisoners were shackled together.

Mahkumlar birbirine prangalanmıştı.

She felt shackled by her family's expectations.

Ailesinin beklentileri tarafından kısıtlandığını hissetti.

((sb./sth.)) prangalamak birini/bir şeyi zincire vurmak The guards came to shackle the prisoner.

((sth.)) tarafından kısıtlanmak bir şey tarafından engellenmek She felt shackled by her family's expectations.

Eş anlamlılar: zincire vurmak, kısıtlamak; Zıt anlamlılar: serbest bırakmak, özgürleştirmek

Eski İngilizce'de 'pranga, bağ' anlamına gelen 'sceacel' kelimesinden gelmektedir.

Kelimeyi 'şak' diye takılan bir kelepçe sesiyle ilişkilendirin. 'Şak' diye kelepçeyi (shackle) takmak.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.