verb

smile

ยิ้ม

She always smiles at me.

เธอส่งยิ้มให้ฉันเสมอ

He smiled to himself.

เขายิ้มกับตัวเอง

((sb.)) smiles (ใครบางคน) ยิ้ม She smiles a lot.

((sb.)) smiles ((at sb./sth.)) (ใครบางคน) ยิ้มให้ (ใครบางคน/บางสิ่ง) He smiled at the joke.

คำพ้องความหมาย: grin (ยิ้มกว้าง), beam (ยิ้มอย่างมีความสุข). คำตรงข้าม: frown (ทำหน้าบึ้ง), scowl (ทำหน้าถมึงทึง).

มาจากภาษาอังกฤษยุคกลาง มีรากศัพท์จากสแกนดิเนเวีย เกี่ยวข้องกับภาษาเยอรมันยุคกลาง 'smielen'

ลองนึกภาพใบหน้าที่มีความสุขเป็นระยะทางหนึ่ง 'ไมล์' (mile) ทุกคนต่างมี 'รอยยิ้ม' (smile) คำนี้เป็นคำนามได้ด้วย ('a nice smile')

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ