adjective

solitary

สันโดษ, โดดเดี่ยว, ซึ่งอยู่ตามลำพัง

He led a solitary life in the mountains.

เขาใช้ชีวิตอย่างสันโดษบนภูเขา

A solitary figure walked along the beach.

ร่างเดียวดายเดินไปตามชายหาด

((a solitary + คำนาม)) ...ที่อยู่โดดเดี่ยว A solitary tree stood on the hill.

คำพ้องความหมาย: alone, isolated, remote; คำตรงข้าม: sociable, gregarious

มาจากภาษาละติน 'solus' แปลว่า 'คนเดียว'

นึกถึงคำว่า 'solo' (โซโล่) คนที่ 'solitary' คือคนที่ชอบอยู่คนเดียว

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ