verb

startle

ทำให้สะดุ้ง, ทำให้ตกใจ

The loud noise startled me.

เสียงดังทำให้ฉันสะดุ้ง

She was startled to see him there.

เธอตกใจที่เห็นเขาที่นั่น

to startle ((sb.)) ทำให้ (ใครบางคน) สะดุ้ง The loud noise startled me.

to be startled to ((to-inf)) ตกใจที่ (ทำบางสิ่ง) She was startled to see him there.

คำพ้องความหมาย: surprise, shock, frighten, alarm

เกี่ยวข้องกับ 'start' ในความหมายเก่าว่า 'กระโดดขึ้น' ปัจจัย '-le' สามารถบ่งบอกถึงการกระทำที่ซ้ำๆ

ลองนึกภาพว่าคุณ 'เริ่ม' (start) ขยับตัวอย่างกะทันหันเพราะมีบางอย่างทำให้คุณกลัว นั่นทำให้คุณ 'สะดุ้ง' (startle)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ