noun

supremacy

ความมีอำนาจสูงสุด, ความเป็นใหญ่, อำนาจสูงสุด

The company established its supremacy in the market.

บริษัทได้สร้างความเป็นใหญ่ในตลาด

They fought for naval supremacy.

พวกเขาต่อสู้เพื่อความเป็นใหญ่ทางทะเล

((over sb./sth.)) ความเป็นใหญ่เหนือ (ใครบางคน/บางสิ่ง) The country fought for supremacy over the region.

((in sth.)) ความเป็นใหญ่ใน (บางสิ่ง) The team demonstrated their supremacy in the final match.

คำพ้องความหมาย: dominance, superiority; คำตรงข้าม: inferiority, subordination

มาจากภาษาละติน 'supremus' (สูงสุด) ซึ่งมาจาก 'super' (เหนือกว่า) ส่วนต่อท้าย '-acy' หมายถึงสภาวะหรือคุณสมบัติ

ลองนึกภาพ 'ซูเปอร์' แมนที่มี 'supremacy' (ความเป็นใหญ่) เหนือคนอื่น

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ