adjective

truthful

ซื่อสัตย์, พูดความจริง, ตรงตามความจริง

She gave a truthful answer to the question.

เธอให้คำตอบที่ตรงตามความจริงสำหรับคำถามนั้น

He is a very truthful person.

เขาเป็นคนที่ซื่อสัตย์มาก

a truthful ((sth.)) (สิ่ง) ที่ซื่อสัตย์ She gave a truthful answer.

((sb.)) is truthful (คน) ซื่อสัตย์ He is a very truthful person.

คำพ้องความหมาย: honest, sincere, frank; คำตรงข้าม: dishonest, deceitful

มาจาก 'truth' (ความจริง) + '-ful' (เต็มไปด้วย) หมายถึง 'เต็มไปด้วยความจริง'

ลองนึกภาพคนที่มี 'truth' (ความจริง) อยู่ 'full' (เต็มเปี่ยม) — พวกเขาคือคนซื่อสัตย์

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ