verb

twinkle

ส่องแสงระยิบระยับ, เป็นประกาย

The stars began to twinkle in the sky.

ดวงดาวเริ่มส่องแสงระยิบระยับบนท้องฟ้า

His eyes twinkled with amusement.

ดวงตาของเขาเป็นประกายด้วยความขบขัน

((ประธาน)) ส่องแสงระยิบระยับ ดวงดาวเริ่มส่องแสงระยิบระยับบนท้องฟ้า

คำพ้องความหมาย: sparkle, glitter, shimmer, gleam

มาจากภาษาอังกฤษโบราณ 'twinclian' ซึ่งเป็นรูปซ้ำของ 'twincan' ที่แปลว่า 'ขยิบตา' สื่อถึงแสงที่กะพริบอย่างรวดเร็ว

ให้นึกถึงเพลงกล่อมเด็กชื่อดัง 'Twinkle, Twinkle, Little Star' (เพลงดาว) เพื่อจดจำความเชื่อมโยงกับดวงดาวที่ส่องแสงระยิบระยับ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ