verb

wander

เดินเตร่, ท่องเที่ยวไป, ร่อนเร่, ใจลอย

We decided to wander through the old town.

เราตัดสินใจที่จะเดินเล่นในเมืองเก่า

His mind began to wander during the long lecture.

จิตใจของเขาเริ่มล่องลอยระหว่างการบรรยายที่ยาวนาน

The dog wandered off and got lost.

สุนัขเดินเตลิดไปและหลงทาง

((around/through sth.)) เดินเตร่ไปใน (สถานที่) We decided to wander through the old town.

((off)) เตลิดไป The dog wandered off and got lost.

((from sth.)) ออกนอกเรื่อง His mind wandered from the point.

คำพ้องความหมาย: roam, stroll, stray; คำตรงข้าม: stay, settle

มาจากภาษาอังกฤษโบราณ 'wandrian' หมายถึง 'เคลื่อนที่ไปโดยไม่มีเส้นทางที่แน่นอน' เกี่ยวข้องกับคำในภาษาเยอรมัน 'wandern'

ลองนึกภาพแม่น้ำที่ 'คดเคี้ยว' (winding) ซึ่ง 'ไหลเอื่อย' (wanders) ไปตามชนบท

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ