adjective

wandering

พเนจร, เร่ร่อน, ใจลอย

We followed a wandering path through the woods.

เราเดินตามเส้นทางที่คดเคี้ยวผ่านป่าไป

He has a wandering mind and often gets distracted.

เขามีจิตใจที่วอกแวกและมักจะเสียสมาธิบ่อยๆ

They lived a wandering life, never staying in one place.

พวกเขาใช้ชีวิตพเนจร ไม่เคยปักหลักอยู่ที่ใดที่หนึ่ง

((wandering)) + ((คำนาม)) ใช้อธิบายคน, เส้นทาง, หรือความคิดที่เคลื่อนที่ไปโดยไม่มีทิศทางที่แน่นอน We followed a wandering path through the woods.

คำพ้องความหมาย: roaming, drifting, rambling; คำตรงข้าม: focused, settled, direct

มาจากภาษาอังกฤษโบราณ 'wandrian' หมายถึง 'เคลื่อนที่ไปอย่างไร้จุดหมาย' เกี่ยวข้องกับคำว่า 'wandern' ในภาษาเยอรมัน (เดินป่า)

นึกภาพการ 'เดิน' ไปเรื่อยๆ อย่างไร้จุดหมาย คล้ายเสียงคำว่า 'วันเดิน' ไปเรื่อยๆ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ