noun

weariness

ความเหนื่อยล้า, ความอ่อนเพลีย, ความเบื่อหน่าย

A wave of weariness washed over him.

คลื่นแห่งความเหนื่อยล้าซัดสาดเข้าใส่เขา

Her weariness was clear from her voice.

ความเหนื่อยล้าของเธอชัดเจนจากน้ำเสียงของเธอ

((weariness)) สภาวะของความเหนื่อยล้า His weariness was evident after the long journey.

((weariness)) ((of sth.)) ความรู้สึกเบื่อหน่าย (บางสิ่ง) He felt a weariness of the constant arguments.

คำพ้องความหมาย: fatigue, tiredness, exhaustion; คำตรงข้าม: energy, vigour

มาจากคำกริยา 'to wear' (ในความหมายว่าทำให้เหนื่อย) + ปัจจัย '-ness' ซึ่งสร้างคำนามที่แสดงสภาวะหรือเงื่อนไข

ลองนึกถึงเสื้อผ้าที่ 'เก่า' (worn out) – ร่างกายและจิตใจของคุณก็สามารถรู้สึกแบบเดียวกันได้ ซึ่งนำไปสู่ความเหนื่อยล้า (weariness)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ