noun

chieftain

หัวหน้าเผ่า, ผู้นำเผ่า, นายกอง

The chieftain led his people into battle.

หัวหน้าเผ่านำผู้คนของเขาเข้าสู่สนามรบ

She was a powerful chieftain of the Scottish clan.

เธอเป็นหัวหน้าเผ่าที่ทรงอำนาจของตระกูลชาวสก็อต

((a/the)) chieftain ผู้นำของเผ่าหรือตระกูล The chieftain of the tribe was a wise man.

คำพ้องความหมาย: leader, headman, ruler

มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณ 'chevetain' (กัปตัน) ซึ่งมาจากภาษาละตินตอนปลาย 'capitaneus' (หัวหน้า) และมาจากภาษาละติน 'caput' (ศีรษะ)

ให้นึกถึง 'chief' (หัวหน้า) ที่เป็น 'captain' (กัปตัน) ของเผ่า

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ