noun

chieftain

şef, kabile reisi, lider

The chieftain led his people into battle.

Şef, halkını savaşa götürdü.

She was a powerful chieftain of the Scottish clan.

İskoç klanının güçlü bir şefiydi.

((bir/o)) chieftain bir kabilenin veya klanın lideri The chieftain of the tribe was a wise man.

Eş anlamlılar: leader, headman, ruler

Eski Fransızca 'chevetain' (kaptan) kelimesinden, o da Geç Latince 'capitaneus' (şef) kelimesinden, o da Latince 'caput' (baş) kelimesinden gelir.

Bir kabilenin 'chief'i (şefi) olan 'captain' (kaptanı) gibi düşünün.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.