noun

concoction

สิ่งที่ปรุงขึ้น, ส่วนผสม, เรื่องที่กุขึ้น

She drank a strange concoction of herbs.

เธอดื่มส่วนผสมแปลกๆ ของสมุนไพร

His excuse was an elaborate concoction.

ข้อแก้ตัวของเขาเป็นเรื่องที่กุขึ้นอย่างประณีต

a ((concoction)) of (sth.) ส่วนผสมของ (บางสิ่ง) She drank a strange concoction of herbs.

คำพ้องความหมาย: mixture, brew, fabrication, invention

มาจากคำกริยา 'concoct' ซึ่งมาจากภาษาละติน 'concoquere' (ปรุงด้วยกัน) คำลงท้าย '-ion' ทำให้เป็นคำนาม

'concoction' คือผลลัพธ์ของการกระทำ 'to concoct' (ปรุง/กุขึ้น) มันคือสิ่งที่ถูกปรุงหรือกุขึ้นมา

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ