noun

concoction

karışım, uydurma, tertip

She drank a strange concoction of herbs.

Garip bir bitki karışımı içti.

His excuse was an elaborate concoction.

Mazereti ayrıntılı bir uydurmaydı.

a ((concoction)) of (sth.) (bir şeyin) karışımı She drank a strange concoction of herbs.

Eş anlamlılar: mixture, brew, fabrication, invention

'concoct' fiilinden gelir, kökeni Latince 'concoquere' (birlikte pişirmek) kelimesidir. '-ion' eki onu bir isim yapar.

Bir 'karışım' (concoction), 'uydurma' (to concoct) eyleminin sonucudur. Hazırlanmış veya uydurulmuş olan şeydir.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.