noun

confrontation

การเผชิญหน้า, การปะทะ, การเผชิญ

He wants to avoid a confrontation with his boss.

เขาต้องการหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับเจ้านายของเขา

There was a violent confrontation between the two groups.

มีการเผชิญหน้าที่รุนแรงระหว่างสองกลุ่ม

a confrontation ((with sb.)) การเผชิญหน้ากับ (ใครบางคน) เขากำลังหาเรื่องเผชิญหน้ากับผู้จัดการ

a confrontation ((between A and B)) การเผชิญหน้าระหว่าง (A และ B) การเผชิญหน้าระหว่างตำรวจและผู้ประท้วงกลายเป็นความรุนแรง

คำพ้องความหมาย: conflict, clash, dispute; คำตรงข้าม: agreement, harmony

จากภาษาละติน 'con-' (ด้วยกัน) + 'frons' (หน้าผาก) หมายถึง 'การพบกันแบบหน้าผากชนหน้าผาก'

นึกภาพคนสองคนยืนอยู่ 'ข้างหน้า (front)' ของกันและกัน พร้อมที่จะขัดแย้ง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ