verb

conquer

พิชิต, เอาชนะ, ปราบปราม

The army conquered the enemy's city.

กองทัพพิชิตเมืองของศัตรูได้

She tried to conquer her fear of flying.

เธอพยายามเอาชนะความกลัวการขึ้นเครื่องบิน

He conquered the highest mountain in the world.

เขาพิชิตภูเขาที่สูงที่สุดในโลกได้

((sth.)) เข้าควบคุมสถานที่หรือผู้คนด้วยกำลัง The army conquered the enemy's city.

((sth.)) เอาชนะปัญหาหรือความกลัว She tried to conquer her fear of flying.

คำพ้อง: defeat, overcome, vanquish; คำตรงข้าม: surrender, yield

มาจากภาษาละติน 'conquirere' (แสวงหา, จัดหา) จาก 'con-' (ร่วมกัน) + 'quaerere' (แสวงหา)

นึกถึงคำว่า 'conquest' (การพิชิต) การ 'conquer' คือการลงมือกระทำการพิชิตนั้นเอง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ