noun

contempt

การดูถูก, การสบประมาท, ความรังเกียจ

She looked at him with utter contempt.

เธอมองเขาด้วยความดูถูกอย่างที่สุด

He was held in contempt of court.

เขาถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานละเมิดอำนาจศาล

contempt for ((sb./sth.)) ความรู้สึกดูถูกต่อ (ใครบางคน/บางสิ่ง) He has contempt for authority.

in contempt of court ความผิดฐานละเมิดอำนาจศาล He was held in contempt of court.

Synonyms: scorn, disdain, disrespect; Antonyms: respect, admiration

มาจากภาษาละติน 'contemptus' จาก 'contemnere' (ดูถูก) ซึ่งมาจาก 'con-' (คำอุปสรรคเน้นความ) + 'temnere' (ดูหมิ่น, ดูถูก)

ลองนึกภาพคนกำลัง 'ยั่ว' (tempting) ให้คุณโกรธด้วยการแสดงความไม่เคารพ คุณจะรู้สึก 'ดูถูก' (contempt) พวกเขา

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ