noun

contempt

aşağılama, hor görme, küçümseme

She looked at him with utter contempt.

Ona tam bir aşağılamayla baktı.

He was held in contempt of court.

Mahkemeye itaatsizlikten tutuklandı.

contempt for ((sb./sth.)) (birine/bir şeye) karşı aşağılama duygusu He has contempt for authority.

in contempt of court mahkemeye itaatsizlik suçu He was held in contempt of court.

Synonyms: scorn, disdain, disrespect; Antonyms: respect, admiration

Latince 'contemptus', 'contemnere' (hor görmek) kelimesinden, 'con-' (yoğunlaştırıcı ek) + 'temnere' (küçümsemek, hor görmek).

Birinin saygısızlık göstererek sizi kızdırmaya 'teşvik ettiğini' (tempting) düşünün. Ona karşı aşağılama hissedersiniz.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.