noun

conviction

การตัดสินว่ามีความผิด, ความเชื่อมั่น

He has a previous conviction for theft.

เขามีประวัติการถูกตัดสินว่ามีความผิดในข้อหาลักทรัพย์

She spoke with great conviction.

เธอพูดด้วยความเชื่อมั่นอย่างยิ่ง

((a conviction for sth.)) การตัดสินว่ามีความผิดสำหรับอาชญากรรม. He has a conviction for robbery.

((to speak with conviction)) พูดด้วยความเชื่อมั่นอย่างแรงกล้า. The leader spoke with great conviction.

คำพ้องความหมาย: (กฎหมาย) sentence, judgment; (ความเชื่อ) belief, faith. คำตรงข้าม: (กฎหมาย) acquittal; (ความเชื่อ) doubt.

มาจากภาษาละติน 'convictionem' จาก 'convincere' (เอาชนะ) หมายถึงการถูก 'เอาชนะ' ด้วยหลักฐาน (ทางกฎหมาย) และการถูก 'เอาชนะ' ด้วยความเชื่อ

คุณสามารถมี 'conviction' (ความเชื่อมั่น) ที่นำไปสู่ 'conviction' (การตัดสินว่ามีความผิด) ได้หากคุณกระทำผิดกฎหมาย

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ