verb

afflict

ทำให้เจ็บปวด, ทำให้ทุกข์ทรมาน

The country was afflicted by famine.

ประเทศได้รับความเดือดร้อนจากความอดอยาก

He is afflicted with a rare disease.

เขาป่วยเป็นโรคหายาก

((sb./sth.)) ((with sth.)) ทำให้ (ใครบางคน/บางสิ่ง) ทุกข์ทรมานด้วย (บางสิ่ง) He is afflicted with a rare disease.

to be afflicted by ((sth.)) ได้รับความทุกข์ทรมานจาก (บางสิ่ง) The country was afflicted by famine.

คำพ้องความหมาย: trouble, burden, distress, plague; คำตรงข้าม: comfort, relieve, soothe

จากภาษาละติน 'affligere' แปลว่า 'ตีให้ล้ม' มาจาก 'ad-' (ไปยัง) + 'fligere' (ตี)

ลองนึกภาพความขัดแย้ง (conflict) ที่ 'ตี' คุณให้ล้มลงและก่อให้เกิดความทุกข์ทรมาน

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ