adjective

courageous

กล้าหาญ

She was a courageous woman who fought for her rights.

เธอเป็นผู้หญิงที่กล้าหาญที่ต่อสู้เพื่อสิทธิของเธอ

It was a courageous decision to quit his job.

เป็นการตัดสินใจที่กล้าหาญที่ลาออกจากงาน

((คำนาม)) ที่กล้าหาญ a courageous woman

มันกล้าหาญสำหรับ ((ใครบางคน)) ที่จะ ((ทำบางสิ่ง)) It was courageous of her to speak out.

คำพ้องความหมาย: brave (กล้า), valiant (องอาจ); คำตรงข้าม: cowardly (ขี้ขลาด), timid (ขี้อาย)

มาจาก 'courage' + '-ous' ซึ่งเป็นปัจจัยที่หมายถึง 'เต็มไปด้วย' ดังนั้นจึงหมายถึง 'เต็มไปด้วยความกล้าหาญ'

ถ้าคุณมี 'courage' (คำนาม) คุณก็จะเป็นคน 'courageous' (คำคุณศัพท์)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ