adjective

cracked

ที่แตกร้าว, ที่แตก, แหบ, บ้า

She drank from a cracked cup.

เธอใช้ถ้วยที่แตกร้าว

He spoke in a cracked voice.

เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า

I think he's a bit cracked.

ฉันว่าเขาเพี้ยนไปหน่อย

a cracked ((noun)) ((คำนาม)) ที่แตกร้าว He repaired the cracked wall.

คำพ้องความหมาย: broken, fractured; hoarse; mad, insane

เป็นรูป past participle ของคำกริยา 'to crack' (ทำให้แตก, ร้าว)

ลองนึกถึงกระจกที่มี 'รอยร้าว' (crack) ภาพที่เห็นจะแตก เช่นเดียวกับเสียงที่ 'แหบ' หรือจิตใจที่ 'เพี้ยน' ก็คือสภาวะที่ไม่ปกติ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ