adjective

decadent

เสื่อมทราม, ฟุ่มเฟือย, หรูหรา

He lived a decadent lifestyle of parties and luxury.

เขาใช้ชีวิตอย่างฟุ่มเฟือยด้วยงานปาร์ตี้และความหรูหรา

The chocolate cake was rich and decadent.

เค้กช็อกโกแลตนั้นเข้มข้นและหรูหรามาก

((noun)) ซึ่งเสื่อมทรามหรือฟุ่มเฟือย (คำนาม) He lived a decadent lifestyle.

คำพ้องความหมาย: self-indulgent, degenerate, luxurious; คำตรงข้าม: moral, virtuous, simple

มาจากภาษาฝรั่งเศส 'décadent' เกี่ยวข้องกับคำนาม 'decadence' รากศัพท์หมายถึง 'ตกลงมา'

มักใช้ในความหมายเชิงบวกกับอาหาร เช่น 'ขนมหวานที่หรูหราฟุ่มเฟือย' (decadent dessert) – หรูหราจนรู้สึกผิดเล็กน้อย

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ