verb

decay

ผุพัง, เน่าเปื่อย, เสื่อมลง

The old wooden bridge is starting to decay.

สะพานไม้เก่ากำลังเริ่มผุพัง

Sugar makes your teeth decay.

น้ำตาลทำให้ฟันของคุณผุ

The country's influence has decayed over time.

อิทธิพลของประเทศได้เสื่อมถอยไปตามกาลเวลา

((sth.)) decays ((สิ่งของ)) เน่าเปื่อย, ผุพัง ผลไม้เริ่มเน่าเปื่อย

คำพ้องความหมาย: rot, decompose, deteriorate; คำตรงข้าม: grow, flourish

มาจากภาษาละติน 'de-' (ลง, จากไป) + 'cadere' (ล้ม) ความหมายตรงตัวคือ 'ล้มลง/พังทลาย'

ลองจินตนาการถึงบางสิ่งที่ 'พังทลาย' ลงเป็นชิ้นๆ อาคารที่ผุพังกำลังพังทลาย ใช้ได้กับทั้งสิ่งของที่เป็นรูปธรรมและนามธรรม

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ