adjective

disadvantaged

ผู้ด้อยโอกาส, ซึ่งเสียเปรียบ

The charity helps disadvantaged children.

องค์กรการกุศลช่วยเหลือเด็กผู้ด้อยโอกาส

She came from a disadvantaged background.

เธอมาจากพื้นฐานครอบครัวที่ด้อยโอกาส

((+ noun)) (คำนาม) ผู้ด้อยโอกาส They provide support for disadvantaged families.

Synonyms: underprivileged, deprived; Antonyms: privileged, advantaged, fortunate

มาจาก 'disadvantage' + ปัจจัย '-ed' เพื่อสร้างคำคุณศัพท์ หมายถึงผู้ที่มีข้อเสียเปรียบ

มักใช้เพื่ออธิบายถึงผู้ที่ขาดโอกาสทางสังคมหรือเศรษฐกิจที่คนอื่นมี

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ