noun

disfigurement

การทำให้เสียโฉม, ความพิกลพิการ, ความผิดรูป

The accident left him with a permanent disfigurement.

อุบัติเหตุทำให้เขามีใบหน้าเสียโฉมอย่างถาวร

They complained about the disfigurement of the landscape.

พวกเขาบ่นเรื่องการทำให้ทิวทัศน์เสียโฉม

((a/the)) disfigurement ((of sth.)) การทำให้เสียโฉม (ของบางสิ่ง) The disfigurement of the statue was shocking.

Synonyms: deformity (ความผิดรูป), blemish (ตำหนิ); Antonyms: adornment (การประดับ), beautification (การทำให้สวยงาม)

มาจากคำอุปสรรค 'dis-' (แยกออก, ไม่) + 'figure' (รูปร่าง) + '-ment' (คำปัจจัยนาม) หมายถึง การกระทำที่ทำให้รูปร่างเสียหาย

ให้จำว่า 'dis-figure' คือการทำให้รูปร่าง (figure) เสียไป (dis-)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ