noun

disfigurement

şekil bozukluğu, çirkinleştirme, biçimsizlik

The accident left him with a permanent disfigurement.

Kaza onda kalıcı bir şekil bozukluğu bıraktı.

They complained about the disfigurement of the landscape.

Manzaranın çirkinleştirilmesinden şikayet ettiler.

((a/the)) disfigurement ((of sth.)) (bir şeyin) şeklinin bozulması The disfigurement of the statue was shocking.

Synonyms: deformity, blemish; Antonyms: adornment, beautification

'dis-' (ayırma, olumsuzluk) öneki + 'figure' (şekil) + '-ment' (isim eki). Kelimenin tam anlamıyla bir şekli bozma eylemi.

'dis-figure' olarak düşünün – bir şeyin orijinal şeklini veya biçimini bozmak veya ortadan kaldırmak.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.