noun

dislocation

การเคลื่อนจากที่, ภาวะข้อเคลื่อน, ความสับสนอลหม่าน

He suffered a dislocation of the shoulder.

เขาได้รับบาดเจ็บข้อไหล่เคลื่อน

The war caused a massive dislocation of the population.

สงครามทำให้เกิดการพลัดถิ่นของประชากรจำนวนมาก

a dislocation of ((sth.)) การเคลื่อนของ ((สิ่งของ)) He suffered a dislocation of his knee.

the dislocation of ((sth.)) ความสับสนอลหม่าน/การพลัดถิ่นของ ((สิ่งของ)) The war caused the dislocation of society.

คำพ้องความหมาย: displacement, disruption (ทางสังคม); luxation (ทางการแพทย์)

มาจากคำอุปสรรค 'dis-' (แยกจากกัน) + 'locate' (ตั้งอยู่) + คำปัจจัยนาม '-ion' ความหมายตามตัวอักษรคือ 'การย้ายออกจากสถานที่'

ให้นึกถึง 'dis-location' ว่าเป็นบางสิ่งที่ถูกย้ายออกจาก 'location' (ตำแหน่ง) ที่เหมาะสมของมัน เช่น กระดูกในข้อต่อหรือประชากร

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ