adjective

distinctive

ที่มีลักษณะเฉพาะ, โดดเด่น, เป็นเอกลักษณ์

The bird has a distinctive red crest.

นกตัวนั้นมีหงอนสีแดงที่เป็นเอกลักษณ์

She has a very distinctive voice.

เธอมีเสียงที่เป็นเอกลักษณ์มาก

a distinctive ((noun)) (คำนาม) ที่เป็นเอกลักษณ์ รถคันนี้มีการออกแบบที่เป็นเอกลักษณ์

Synonyms: ที่เป็นลักษณะเฉพาะ, ที่ไม่เหมือนใคร, ที่แปลก; Antonyms: ทั่วไป, ธรรมดา

มาจากภาษาละติน 'distinctivus' จาก 'distinguere' (แยกแยะ) หมายถึง 'ซึ่งใช้ในการแยกแยะ'

สิ่งที่มี 'ลักษณะเฉพาะ' (distinctive) ช่วยให้คุณ 'แยกแยะ' มันออกจากสิ่งอื่นได้ มันมีคุณสมบัติที่ทำให้มันโดดเด่น

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ