adjective

distinctive

ayırt edici, kendine özgü, karakteristik

The bird has a distinctive red crest.

Kuşun ayırt edici kırmızı bir ibiği var.

She has a very distinctive voice.

Çok kendine özgü bir sesi var.

a distinctive ((isim)) ayırt edici bir (isim) Arabanın ayırt edici bir tasarımı var.

Synonyms: karakteristik, benzersiz, özgün; Antonyms: yaygın, sıradan

Latince 'distinctivus' kelimesinden, 'distinguere' (ayırt etmek) fiilinden türemiştir. 'Ayırt etmeye yarayan' anlamına gelir.

'Ayırt edici' (distinctive) bir şey, onu diğerlerinden 'ayırt etmenize' yardımcı olur. Onu öne çıkaran bir özelliği vardır.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.