adjective

distinguished

โดดเด่น, มีชื่อเสียง, สง่างาม

He is a distinguished professor of history.

เขาเป็นศาสตราจารย์ด้านประวัติศาสตร์ผู้มีชื่อเสียง

She had a very distinguished appearance.

เธอมีรูปลักษณ์ที่สง่างามมาก

(หน้าคำนาม) โดดเด่น, มีชื่อเสียง. ศาสตราจารย์ผู้มีชื่อเสียงเป็นผู้บรรยาย

((as sth.)) โดดเด่นในฐานะ. เขาโดดเด่นในฐานะนักเขียน

((for sth.)) มีชื่อเสียงในเรื่อง. ครอบครัวนี้มีชื่อเสียงในเรื่องการรับราชการทหาร

Synonyms: eminent, renowned, notable; Antonyms: unknown, ordinary

เป็นรูป past participle ของกริยา 'distinguish' พัฒนามาจากความหมายว่า 'ถูกทำเครื่องหมายว่าแยกจากกันหรือแตกต่าง'

คนที่ 'distinguished' จะโดดเด่นจากฝูงชน คุณสามารถ 'แยกแยะ' เขาได้จากความสำเร็จหรือรูปลักษณ์ของเขา

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ