adjective

dutiful

ที่ซื่อสัตย์, ที่รับผิดชอบต่อหน้าที่, ที่เชื่อฟัง

She was a dutiful daughter to her parents.

เธอเป็นลูกสาวที่กตัญญูต่อพ่อแม่ของเธอ

He made a dutiful visit to his aunt.

เขาไปเยี่ยมป้าของเขาตามหน้าที่

((dutiful)) ((to sb.)) ซื่อสัตย์ต่อ (ใครบางคน) She was a dutiful daughter to her parents.

คำพ้องความหมาย: conscientious, obedient, respectful; คำตรงข้าม: disobedient, neglectful

มาจาก 'duty' (หน้าที่) + '-ful' (เต็มไปด้วย) หมายถึง 'เต็มไปด้วยหน้าที่'

ลองนึกภาพทหารที่ 'เต็มไปด้วยหน้าที่' และปฏิบัติตามคำสั่งอย่างเคร่งครัดเสมอ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ