adjective

alone

คนเดียว, ตามลำพัง, โดดเดี่ยว

She likes to be alone sometimes.

บางครั้งเธอชอบอยู่คนเดียว

He lives alone in a small flat.

เขาอยู่คนเดียวในแฟลตเล็กๆ

You alone can solve this problem.

มีเพียงคุณคนเดียวเท่านั้นที่สามารถแก้ปัญหานี้ได้

((to be alone)) อยู่ในสภาวะอยู่คนเดียว She likes to be alone sometimes.

((คำกริยา + alone)) ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งด้วยตัวเอง He lives alone in a small flat.

((คำนาม/คำสรรพนาม + alone)) หมายถึง 'เท่านั้น' หรือ 'เพียงผู้เดียว' You alone can solve this problem.

คำพ้องความหมาย: by oneself, on one's own, solo; คำตรงข้าม: together, accompanied

มาจากภาษาอังกฤษยุคกลาง 'al one' หมายถึง 'all one' หรือ 'อยู่โดยลำพังทั้งหมด'

ลองแยกคำเป็น 'a' กับ 'lone' (โดดเดี่ยว) หรือนึกถึงภาพยนตร์เรื่อง 'Home Alone' (โดดเดี่ยวผู้น่ารัก) จะช่วยให้จำได้ง่ายขึ้น

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ