face
คำแปล
ใบหน้า, สีหน้า, พื้นผิว, ด้าน
ตัวอย่าง
She has a happy face.
เธอมีใบหน้าที่ดูมีความสุข
The north face of the mountain is steep.
ด้านเหนือของภูเขานั้นสูงชัน
He pulled a funny face at the camera.
เขาทำหน้าตลกใส่กล้อง
รูปแบบไวยากรณ์
ใบหน้าที่ ((คำคุณศัพท์)) ใบหน้าที่มีการแสดงออกเฉพาะ เธอมีใบหน้าที่เป็นมิตร
ด้านหน้าของ ((sth.)) พื้นผิวหลักของบางสิ่ง มองไปที่หน้าปัดนาฬิกา
ทำหน้า (ตลก/บึ้ง) ทำสีหน้าแปลกๆ เด็กชายทำหน้าทะเล้นใส่พี่สาวของเขา
คำที่คล้ายกัน
คำพ้องความหมาย: countenance (สีหน้า), visage (ใบหน้า), expression (การแสดงออกทางสีหน้า)
ที่มาของคำ
มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า 'face' ซึ่งมาจากภาษาละตินสามัญ '*facia' และมาจากภาษาละติน 'facies' ที่แปลว่า 'รูปลักษณ์, รูปทรง, รูปร่าง'
เคล็ดลับการจำ
เป็นคำพื้นฐานที่สุดสำหรับส่วนหน้าของศีรษะ ยังใช้กับพื้นผิวด้านหน้าของวัตถุ เช่น 'หน้าปัดนาฬิกา' (clock face) หรือ 'หน้าผา' (mountain face)