noun

famine

ทุพภิกขภัย, ความอดอยาก, การขาดแคลน

The country suffered a terrible famine.

ประเทศประสบกับทุพภิกขภัยที่เลวร้าย

There is a famine of new ideas in the company.

ในบริษัทมีการขาดแคลนความคิดใหม่ๆ

((a)) famine หมายถึงการขาดแคลนอาหารอย่างรุนแรง ทุพภิกขภัยรุนแรงส่งผลกระทบต่อภูมิภาค A severe famine affected the region.

((a)) famine ((of sth.)) หมายถึงการขาดแคลนบางสิ่ง มีการขาดแคลนความคิดใหม่ๆ There is a famine of new ideas.

คำพ้องความหมาย: starvation, scarcity, want; คำตรงข้าม: feast, abundance, plenty

มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า 'famine' ซึ่งมาจากภาษาละติน 'fames' (ความหิวโหย)

เสียงคล้าย 'family in' (ครอบครัวที่อยู่ใน) ความลำบากเนื่องจากขาดแคลนอาหาร

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ