noun

fascination

ความหลงใหล, เสน่ห์, ความน่าดึงดูดใจ

She has a fascination with ancient history.

เธอมีความหลงใหลในประวัติศาสตร์โบราณ

The fascination of the story held him captive.

เสน่ห์ของเรื่องราวทำให้เขาหลงใหล

((ความหลงใหล)) ((ใน sth.)) มีความหลงใหลในบางสิ่ง She has a fascination with ancient history.

คำพ้องความหมาย: เสน่ห์, ความดึงดูดใจ; คำตรงข้าม: ความน่ารังเกียจ, ความเบื่อหน่าย

มาจากภาษาละติน 'fascinare' (ทำให้หลงใหล, สะกดใจ)

นึกภาพว่าสนใจอะไรบางอย่างมากจนเหมือนถูก 'ตรึง' อยู่กับสิ่งนั้น

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ