verb

fight

ต่อสู้, ทะเลาะ, สู้รบ

The two boys started to fight.

เด็กชายสองคนเริ่มต่อยกัน

They often fight about money.

พวกเขามักจะทะเลาะกันเรื่องเงิน

She is fighting a serious illness.

เธอกำลังต่อสู้กับโรคร้ายแรง

((sb.)) ต่อสู้กับ (ใครบางคน) The two boys started to fight.

((with sb.)) ((about sth.)) ทะเลาะกับ (ใครบางคน) เกี่ยวกับ (บางสิ่ง) They often fight about money.

((sth.)) ต่อสู้กับ (บางสิ่ง) She is fighting a serious illness.

คำพ้องความหมาย: battle, struggle, argue; คำตรงข้าม: agree, surrender

มาจากภาษาอังกฤษโบราณ 'feohtan' หมายถึง 'การต่อสู้'

จำคำที่คล้องจองกัน: fight, light, night, right

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ