verb

force

บังคับ, ฝืน, ใช้กำลัง

They forced him to sign the document.

พวกเขาบังคับให้เขาเซ็นเอกสาร

She forced a smile.

เธอฝืนยิ้ม

He forced the door open.

เขาใช้กำลังเปิดประตู

((sb.)) ((to-inf)) บังคับ (ใคร) ให้ (ทำอะไร) They forced him to sign the document.

((sth.)) ฝืน (ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง) She forced a smile.

((sth.)) ((adjective/adverb)) ใช้กำลังทำให้ (บางสิ่ง) (อยู่ในสภาพนั้น) He forced the door open.

คำพ้องความหมาย: compel, oblige, coerce; คำนาม: strength, power

มาจากภาษาละติน 'fortis' ซึ่งหมายถึง 'แข็งแกร่ง'

การ 'force' (บังคับ - กริยา) ใครสักคน คือการใช้ 'force' (กำลัง - นาม) กับคนนั้น นึกถึง 'พลัง' (The Force) จากสตาร์วอร์สสำหรับความหมายของคำนาม

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ