noun

fracture

การแตกหัก, รอยแตก, รอยร้าว

He suffered a fracture in his arm.

เขากระดูกแขนหัก

There was a fracture in the rock.

มีรอยแตกในหิน

การแตกหักใน (บางสิ่ง) การแตกในบางสิ่ง เขามีกระดูกขาหัก

คำพ้องความหมาย: break, crack, split; คำตรงข้าม: mend, union

มาจากภาษาละติน 'fractura' (การแตกหัก) ซึ่งมาจากคำกริยา 'frangere' (ทำให้แตก)

นึกถึงสิ่งที่แตกออกเป็น 'ชิ้นส่วน (fragment)' เมื่อเกิด 'การแตกหัก (fracture)'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ