noun

fugitive

ผู้หลบหนี, ผู้ลี้ภัย

The police are searching for the fugitive.

ตำรวจกำลังค้นหาผู้หลบหนี

He was a fugitive from justice.

เขาเป็นผู้หลบหนีจากกระบวนการยุติธรรม

a fugitive ผู้หลบหนี The police captured the fugitive.

a fugitive ((from sth.)) ผู้หลบหนีจาก (บางสิ่ง) He is a fugitive from the law.

คำพ้องความหมาย: escapee, runaway, deserter

มาจากภาษาละติน 'fugitivus' ซึ่งมาจาก 'fugere' (หลบหนี)

ฟังดูคล้าย 'flee-get-ive' คนที่ต้องหนี (flee) เพื่อออกไป (get away)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ