adjective

gleaming

เปล่งประกาย, เป็นเงาวับ, ส่องแสง

Her gleaming white teeth were perfect.

ฟันขาวเปล่งประกายของเธอสมบูรณ์แบบ

He looked at the gleaming new car.

เขามองไปที่รถคันใหม่ที่เป็นเงาวับ

gleaming ((noun)) ~ ที่เปล่งประกาย พื้นผิวที่เปล่งประกาย

Synonyms: shining, sparkling, glistening; Antonyms: dull, matte

มาจากภาษาอังกฤษโบราณ 'glǣm' (ความสว่าง, ความแวววาว) เป็นรูป present participle ของกริยา 'to gleam' (ส่องแสง)

ลองนึกภาพ 'แสงแวบ' (gleam) ของแสง 'Gleaming' เป็นคำคุณศัพท์ที่ใช้อธิบายสิ่งที่ส่องแสงนั้น เช่น โลหะที่ขัดเงา

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ